Düşlerimizle Kırıldık / Ata Tuncer

Kaybolduk, ardımıza bakmalıydık

Yenik şiirler yazmalıydık ve sigarayı ta o zaman

Bırakmalıydık

Uçan kuşlara bakarak göç yolları bulmalıydık

Şival gibi geceye asılı kaldık

 

Çıkar yol cebimizde başlamalıydı

Onlar gibi onları satmalıydık

Biz aç kaldık

Yüzümüzü ellerimiz arasına alıp kendimize alışmalıydık

Kör olsak

Birbirimizi tanıyamayız artık

 

Duvarlara yazmalıydık

Duvarlara yazmalıydık sınav kâğıtlarını boş bırakıp

Üstümüzde tozu dumanı

Hangi harfi yanlış anladık

Ç ölmedi, Bolivya’da

Biz onu ilkokulda

Yazı duvarından çaldıydık 

 

Bisiklet sürebilmeliydik, yola onlardan önce

Daha çocukken çıkabilmeliydik

Yaralar olmalıydı dizlerimizde, gurur duymalıydık

Birbirimizi gözlerimizden önce dizlerimizden

Anlamalıydık, aynı parkta top oynadık

 

Kadınlarımız olmalıydı ve çocuklarımız bizden doğmalıydı

Bize benzemeleri için önce kendimizi aynalamalıydık

Ayrı olmalıydık her camda, bir çizik gözlerimizde

Aynı olmalı, benzerlerimizi sırlarımızla kapamamalıydık

Örtmeliydik önce kendi alnımızı; uykusu insanın

Sakladıklarıyla kalınlaşırdı

Düşlerimizle kırıldık

Kâbus görsek birbirimize uyanamayız artık

 

Yapamadık, ölümlü tenimizle kurşun karşısında duramadık

Yapamadık, ölüm korkusuyla karanlığa sarıldık

Yapamadık, ne kendimiz ne çocuklarımız

Yapamadık, umuda tutunmak için

Martı kaşlı çocuğun gözlerinden kanatlandık

 

Biz uçayazarken

Bir tüy kanadı

Kendi omzumuzdan kopardık

Bu İçeriği Sosyal Medyada Paylaşın
Facebook'ta Paylaş    Twitter'da Paylaş   


 

Kullanıcı Yorumları ( Yorum Ekle )

 

Henüz bir yorum yapılmamış